Orðabókin....

... Tómas, við þekkjum hann allar, viljum hann allar og þráum hann allar. Hefur þessi gaur verið maður mannanna og hefur hann verið það eftirsóttur að það liggur við að hann er orðinn loftlaus eftir alla þessa athygli.
Fyrir ykkur sem þekkið hann ekki hefur hann margsinnis verið hrókur alls fagnaðar þó svo að fámáll hann er. Hann er einmitt þesssi sterka þögla týpa, óhræddur við að sýna sínar sterku hliðar (td bringuhárin), kallar ekki allt ömmu sína og er besti vinur Einars.
Þegar ég kynntist Tómasi hreyfst ég strax af honum og hver félaginn öfundaði mig fyrir það að hafa klófest hann en svona er lífið!!! hjá flestum félögunum allvega. Nefnilega þegar ég hugðist leggja leið mína úr landi varð ég að finna félaga til að passa hann:
Halla neihei,þar sem Gaui hefði fengið mikla minnimáttakennd og sennilega endað í einhverju uppbyggingar prógrammi hja Magga scheving.
Hafdís neineinei, þar sem hún er kærulaus, ósamviskusöm og reykir hefði vesalings tómas sennilega skrælnað upp.
Harpa bjó náttúrulega á Laugarvatni og er það enginn staður fyrir hefðarmann eins og tómas.
Hildur var í USA enda er Tómas ekki frá Asíu og hefði þetta aldrei gengið upp.
Sorpumaurinn(aka litla ógeðið , aka doktorinn) varð því fyrir valinu og þótti mér hið besta mál, þangað til að ástin fór að blómstra á milli þeirra en lífið er súrt svo að ég sætti mig nú allveg við þetta.
Kemur Arndís þó til mín um daginn og tilkynnti mér að Tómas væri inn í skáp og búinn að vera þar lengi. Bíðum við nú bara eftir því að hann komi út ..... já stelpur Tommi er hommi.
kveðja, LV